आळेफाटा : रक्षाबंधनाच्या निमित्ताने बाजारपेठेत राख्यांचे स्टॉल सजले आहेत. बहिण-भावाच्या नात्याचा हा सण उत्साहात साजरा होत असताना आळेफाटा चौकात मात्र एका दिव्यांग तरुणाचा संघर्ष अनेकांना थांबून विचार करायला लावत आहे. दोन्ही डोळ्यांची दृष्टी गमावलेली असतानाही शैलेश गुलाब कुटे हा तरुण आळेफाटा चौकात राख्यांचा स्टॉल लावून व्यवसाय करत आहे. दृष्टी हिरावली असली तरी जगण्याची उमेद आणि कुटुंबासाठी काहीतरी करण्याची जिद्द त्याने कायम ठेवली आहे.

पिंपरी पेंढार येथील शैलेश कुटे याची कौटुंबिक परिस्थिती अत्यंत हलाखीची आहे. त्याचे वडील गुलाब बन्सी कुटे हे लहानपणापासून मूकबधिर असूनही उत्कृष्ट ट्रॅक्टर चालक म्हणून कुटुंबाचा आधार बनले. आई मीना गुलाब कुटे या शेतमजुरी करून संसाराला हातभार लावत आहेत.

शैलेशच्या आयुष्याचा संघर्ष लहानपणापासूनच सुरू झाला. लहानपणी त्याचा एक डोळा गेला. त्यानंतर दहावीमध्ये शिक्षण घेत असताना दुसर्‍या डोळ्याचीही दृष्टी गेली. डोळ्यांसमोरचा प्रकाश हरपला; मात्र परिस्थितीसमोर हार मानण्याऐवजी त्याने स्वतःच्या पायावर उभे राहण्याचा निर्धार केला. शैलेशची पत्नी सोनाली शैलेश कुटे त्याच्या संसारात खंबीरपणे साथ देत आहे. शीतल भोर आणि पूजा फापाळे या त्याच्या दोन बहिणी आहेत. प्रतिकूल परिस्थितीने अनेक अडचणी निर्माण केल्या असल्या, तरी शैलेशने त्यांना कारण न बनवता प्रत्येक अडचणीतून मार्ग काढण्याचा प्रयत्न सुरू ठेवला आहे.

रक्षाबंधनाच्या निमित्ताने शैलेशने आळेफाटा चौकात राख्यांचा स्टॉल लावला आहे. दृष्टी नसतानाही ग्राहकांशी संवाद साधत, राख्यांची विक्री करत आणि त्यातून मिळणार्‍या उत्पन्नातून कुटुंबाचा उदरनिर्वाह करण्यासाठी तो प्रयत्नशील आहे. त्याच्या या जिद्दीने आळेफाटा चौकातून ये-जा करणार्‍या अनेकांचे लक्ष वेधून घेतले आहे.