Alandi News- सहलीसाठी गेलेल्‍या आळंदी येथील आठ मुलांचा दिवे-आगार येथे बुडून मृत्‍यू झाला. या घटनेने सर्वत्र शोककळा पसरली आहे. त्‍यापैकीच एक असणाऱ्या कैवल्य वासनकर याचा याचा मृतदेह आळंदी येथे आणला असता आक्रंदणाने संपूर्ण वातावरण खिन्‍न झाले होते. पर्यटनासाठी गेलेल्या कैवल्यवर काळाने अचानक झडप घातली. काही क्षणांतच आनंदाची सहल दुःखाच्या काळोखात बदलली. एकुलत्या एक मुलाच्या मृत्यूने वासनकर कुटुंबावर दुःखाचा डोंगर कोसळला.

कैवल्यच्या पार्थिवावर आळंदीत शुक्रवारी अंत्यसंस्कार करण्यात आले. यावेळी नातेवाईक, मित्र आणि परिसरातील नागरिक मोठ्या संख्येने उपस्थित होते. अंत्यसंस्काराच्या वेळी आईने केलेला आक्रोश उपस्थितांचे काळीज पिळवटून टाकणारा होता. ‘माझा दादा… माझा सोन्या मला सोडून कुठे निघून गेला रे…’ असा आक्रोश करत आई कैवल्यच्या पार्थिवाजवळ धाय मोकलून रडत होती.

दहावीच्या यशानंतर पाहत होता मोठी स्वप्ने
मूळचे अमरावतीचे असलेले वासनकर कुटुंब सध्या आळंदी परिसरात वास्तव्यास आहे. कैवल्य हा आई-वडिलांचा एकुलता एक मुलगा होता. कैवल्य हा संपूर्ण कुटुंबाचा लाडका होता. आई शिक्षिका असून, वडील नोकरीनिमित्त गुजरातमध्ये असतात. नुकत्याच झालेल्या दहावीच्या परीक्षेत कैवल्यने उल्लेखनीय यश मिळवले होते. अभ्यासासोबतच सामाजिक आणि सांस्कृतिक उपक्रमांमध्येही त्याचा उत्स्फूर्त सहभाग होता. शिक्षण पूर्ण करून आयुष्यात मोठे काहीतरी करण्याचे स्वप्न त्याने पाहिले होते. मात्र, त्याची ही स्वप्ने समुद्राच्या लाटांसोबतच कायमची विरून गेली.

‘दादा’ नावानेच होती मित्रांमध्ये ओळख
कैवल्यचा मित्रपरिवार मोठा होता. मित्र त्याला प्रेमाने ‘दादा’ म्हणून हाक मारत. कैवल्यचा जिवलग मित्र शंतनु सोळुंके याने त्याच्या आठवणी सांगताना भावुक होत म्हटले, “कैवल्य अभ्यासात खूप हुशार होता. दहावीच्या निकालानंतर त्याचे सर्वत्र कौतुक झाले होते. ‘शिवगर्जना प्रतिष्ठान’च्या उपक्रमांमध्येही तो नेहमी पुढे असायचा. गणेशोत्सव असो किंवा सामाजिक काम, तो उत्साहाने सहभागी व्हायचा. तो हसतमुख आणि दिलदार होता. आज आमचा दादा आमच्यात नाही, ही गोष्ट स्वीकारणे कठीण जात आहे.”

आनंदाच्या सहलीचा झाला दुःखद शेवट
मित्रांसोबत पर्यटनासाठी गेलेल्या कैवल्यचा दिवेआगरच्या समुद्रात बुडून मृत्यू झाला. सहलीचा आनंद घेण्यासाठी घराबाहेर पडलेल्या कैवल्यच्या मृत्यूची बातमी कुटुंबीयांपर्यंत पोहोचताच आळंदीत शोककळा पसरली. काही वेळापूर्वीपर्यंत मित्रांसोबत असलेला तरुण अचानक काळाच्या पडद्याआड गेल्याने त्याच्या मित्रांनाही मोठा धक्का बसला.

अवघ्या १८व्या वर्षी कैवल्यचे आयुष्य थांबले. कुटुंबासाठी तो केवळ एकुलता एक मुलगा नव्हता, तर त्यांच्या भविष्यातील आशेचा केंद्रबिंदू होता. त्याच्या जाण्याने वासनकर कुटुंबात निर्माण झालेली पोकळी कधीही भरून निघणार नाही. आळंदीतील अनेकांच्या आठवणीत मात्र कैवल्यचा हसतमुख चेहरा आणि ‘दादा’ म्हणून दिलेली हाक कायम राहणार आहे.