Gandhari Movie Review: तापसी पन्नूचा बहुप्रतीक्षित ‘गांधारी’ हा चित्रपट 3 सप्टेंबरला प्रदर्शित झाला. चित्रपटाचं नाव ऐकल्यावर महाभारतातील गांधारीची आठवण होते. मात्र या चित्रपटातली गांधारी म्हणजे बानी. आपल्या मुलीसाठी ती अंधाराच्या वाटेवर जाण्याची तयारी करते. एका आईची आपल्या मुलीसाठीची धडपड आणि ती आपल्या मुलीला वाचवण्यासाठी किती टोकाला जाऊ शकते, याभोवती चित्रपटाची कथा फिरते.

चित्रपटात तापसी पन्नू, इश्वाक सिंह, स्वास्तिका मुखर्जी, छाया कदम, जतिन सरना, मीता वशिष्ठ आणि किआरा चौहान यांच्या भूमिका आहेत. या चित्रपटाचं लेखन कनिका ढिल्लों यांनी केलं असून देवाशीष मखीजा यांनी दिग्दर्शन केलं आहे. मात्र या वेगळ्या संकल्पनेनंतरही चित्रपट प्रेक्षकांच्या मनावर अपेक्षित परिणाम करण्यात काहीसा कमी पडतो.

काय आहे ‘गांधारी’ची कथा?

बानी आणि गोकुल आपल्या सहा वर्षांची मुलगी मिष्ठीसोबत आनंदात राहत असतात. मात्र एका प्रवासादरम्यान मिष्ठीचं अपहरण होतं. मुलीला घेऊन पळणाऱ्या महिलेचा पाठलाग करताना बानीवर हल्ला होतो आणि तिच्या डोळ्याजवळ गंभीर दुखापत होते. त्यामुळे काही काळ तिची दृष्टीही जाते. मात्र बानीसमोरचं आव्हान केवळ दृष्टी जाण्यापुरतं मर्यादित नसतं. तिला आपल्या मुलीचा शोध घ्यायचा असतो. हा शोध तिला जॉयपूर्रा नावाच्या एका काल्पनिक शहरात घेऊन जातो.

या शहरात अनेक मुलं बेपत्ता झाल्याचं समोर येतं. तपास करताना या प्रकरणामागे चाइल्ड ट्रॅफिकिंगचं मोठं नेटवर्क असल्याचं समोर येतं. स्थानिक पोलिसांची भूमिका काहीशी सुस्त दाखवण्यात आली आहे. दुसरीकडे वरिष्ठ अधिकारी कबीर स्वतः या प्रकरणाचा तपास पुढे नेण्याचा प्रयत्न करतो. जॉयपूर्राची वेगळी दुनिया, बहुरुपी कलाकार, गूढ बोगदे आणि रहस्यमय पूजा-पद्धती यामुळे चित्रपटाला एक वेगळं वातावरण मिळतं.

तापसीचा अॅक्शन अवतार दमदार

तापसी पन्नू याआधीही ‘बेबी’ आणि ‘नाम शबाना’सारख्या चित्रपटांमध्ये अॅक्शन करताना दिसली आहे. त्यामुळे ‘गांधारी’मधील अॅक्शन तिच्यासाठी नवीन नाही. चित्रपटातील फाइट सीन्समध्ये तापसीचा आत्मविश्वास स्पष्टपणे दिसतो.

बानीच्या अॅक्शन सीन्समध्ये तापसीने चांगली कामगिरी केली आहे. मारामारीच्या प्रसंगांमध्ये तिचा अंदाज प्रभावी वाटतो. मात्र जिथे बानीला एक आई म्हणून आपली भावनिक बाजू दाखवायची आहे, तिथे चित्रपट काहीसा कमी पडतो. मुलगी हरवल्यानंतर आईच्या मनात निर्माण होणारी घालमेल आणि वेदना प्रेक्षकांपर्यंत अपेक्षेइतक्या प्रभावीपणे पोहोचत नाहीत. तापसीची अॅक्शन हिरोची प्रतिमा अनेकदा तिच्या आईच्या भूमिकेवर भारी पडते.

इतर कलाकारांची कामगिरी कशी?

इश्वाक सिंहने गोकुलची भूमिका ठीक निभावली आहे. मात्र त्याचं पात्र तापसीच्या तुलनेत फारसं प्रभावी ठरत नाही. मुलीच्या शोधात असलेला वडील म्हणून त्याच्या व्यक्तिरेखेला आणखी भावनिक ताकद देता आली असती.

मीता वशिष्ठ यांच्या झुनू अंबा या व्यक्तिरेखेत रहस्य आणि गांभीर्य जाणवतं. छाया कदम यांची उपस्थितीही लक्ष वेधून घेते. जतिन सरना, चंदन रॉय, स्वास्तिका मुखर्जी आणि प्रशांत नारायणन यांनी आपल्या भूमिका योग्य पद्धतीने साकारल्या आहेत.

दिग्दर्शन आणि पटकथा

दिग्दर्शक देवाशीष मखीजा यांनी जॉयपूर्रा हे शहर चित्रपटाचा आकर्षक भाग बनवलं आहे. शहरातील गल्ल्या, रंगवलेले चेहरे, बहुरुपी, बोगदे आणि पूजा यामुळे एक अस्वस्थ करणारा माहोल तयार होतो. बानीच्या दृष्टी जाण्याला कथेशी जोडण्याची कल्पनाही चांगली आहे. मात्र चित्रपटाची सुरुवात जितकी पकड घेते, तितकी पुढे कथा एकसंध राहत नाही.

चाइल्ड ट्रॅफिकिंग, मुलीचा शोध, पोलिसांचा तपास, बानीचा भूतकाळ आणि जॉयपूर्राची गूढ दुनिया या सगळ्या गोष्टी एकाच वेळी दाखवण्याचा प्रयत्न केला आहे. त्यामुळे काही ठिकाणी कथा विस्कळीत वाटते. काही अॅक्शन सीन्स गरजेपेक्षा लांबलेले आहेत. त्यामुळे कथेतला ताण कमी होतो. लांब संवाद आणि फ्लॅशबॅकमुळेही चित्रपटाची गती काही ठिकाणी मंदावते.

सर्वात मोठी कमतरता कुठे?

‘गांधारी’ची सुरुवात आई-मुलीच्या नात्यापासून होते. मात्र मिष्ठी आणि बानीचं नातं प्रेक्षकांच्या मनात पुरेसं खोलवर रुजत नाही. त्यामुळे मिष्ठीचा शोध घेताना बानीची होणारी धडपड पाहून प्रेक्षकही तितके भावनिक होत नाहीत.

महाभारतातील गांधारी आणि बानी यांच्यातील डोळ्यांचा संबंध जोडण्याचा प्रयत्नही करण्यात आला आहे. महाभारतात गांधारीने डोळ्यांवर पट्टी बांधली होती, तर इथे बानीचा अंधार तिच्या मुलीपर्यंत पोहोचण्याच्या प्रवासाचा एक भाग बनतो. कल्पना चांगली असली तरी तिचा पुरेसा प्रभावी वापर चित्रपटात झालेला नाही.

पाहावा की नाही?

तुम्हाला तापसी पन्नूचा अॅक्शन अवतार आवडत असेल, तर ‘गांधारी’ काही प्रमाणात आवडू शकतो. मात्र आई-मुलीच्या नात्याची भावनिक कथा पाहण्याची अपेक्षा घेऊन गेलात, तर निराशा होण्याची शक्यता आहे.

वेगळी संकल्पना, दमदार अॅक्शन आणि जॉयपूर्राचं गूढ वातावरण या चित्रपटाच्या जमेच्या बाजू आहेत. मात्र पटकथेचा विस्कळीतपणा आणि आई-मुलीच्या नात्यात अपेक्षित भावनिक खोली नसल्यामुळे ‘गांधारी’ एक लक्षात राहणारा चित्रपट ठरत नाही.