javed akhtar: प्रसिद्ध गीतकार, पटकथा लेखक आणि कवी जावेद अख्तर यांनी मुंबईत आपला ६१ वर्षांचा प्रवास पूर्ण केल्याच्या निमित्ताने सोशल मीडियावर एक भावनिक पोस्ट शेअर केली आहे. त्यांनी मुंबई, महाराष्ट्र आणि देशाचे मनापासून आभार मानले आहेत.

जावेद अख्तर यांनी त्यांच्या एक्स अकाउंटवर लिहिलं आहे,

“एक १९ वर्षांचा मुलगा ४ ऑक्टोबर १९६४ रोजी २७ नवे पैसे खिशात घेऊन बॉम्बे सेंट्रल स्टेशनवर उतरला होता. राहायला घर नव्हतं, उपासमार आणि बेरोजगारी या सगळ्या गोष्टी मी पाहिल्या. पण आता जेव्हा मी मागे वळून पाहतो, तेव्हा मला वाटतं की आयुष्य माझ्यावर खूप दयाळू राहिलंय. त्यासाठी मी मुंबई, महाराष्ट्र, माझा देश आणि माझ्या कामाकडे दयाळूपणे पाहणाऱ्या सर्वांचे आभार मानतो. धन्यवाद, खूप खूप धन्यवाद.”

संघर्षातून यशापर्यंतचा प्रवास

१९ वर्षांच्या वयात केवळ २७ पैशांसह मुंबईत आलेले जावेद अख्तर यांनी अत्यंत कठीण परिस्थितीत आयुष्याची सुरुवात केली. काही दिवस त्यांनी झोपड्यांमध्ये आणि सार्वजनिक ठिकाणी रात्री घालवल्या. मात्र, त्यांच्या लेखनकौशल्यामुळे आणि चिकाटीमुळे त्यांना लवकरच हिंदी चित्रपटसृष्टीत स्थान मिळालं.

१९७० च्या दशकात त्यांनी सलीम खानसोबत ‘सलीम-जावेद’ ही जोडी तयार केली, ज्यांनी ‘शोले’, ‘दीवार’, ‘डॉन’, ‘जंजीर’ यांसारखे क्लासिक चित्रपट दिले. या चित्रपटांनी हिंदी सिनेमात नव्या युगाची सुरुवात केली.

गीतकार आणि कवी म्हणून ओळख

सलीम-जावेद जोडी नंतर जावेद अख्तर यांनी स्वतंत्र गीतकार म्हणून काम सुरू केलं. त्यांनी ‘तेजाब’, ‘लगान’, ‘सिलसिला’, ‘कल हो ना हो’ यांसारख्या चित्रपटांसाठी गाणी लिहिली, जी प्रेक्षकांच्या मनात घर करून गेली.
कविता आणि सामाजिक विषयांवरील त्यांच्या विचारांनी त्यांना भारतीय साहित्यविश्वातही स्वतंत्र ओळख दिली.

चाहत्यांकडून शुभेच्छांचा वर्षाव

जावेद अख्तर यांच्या या पोस्टनंतर सोशल मीडियावर त्यांच्यावर शुभेच्छांचा वर्षाव झाला आहे. अनेकांनी त्यांच्या संघर्ष आणि यशाच्या प्रवासाला “प्रेरणादायी कथा” म्हणून संबोधले आहे.

आज जावेद अख्तर हे भारतीय चित्रपटसृष्टीतील सर्वात आदरणीय व्यक्तिमत्त्वांपैकी एक मानले जातात. त्यांना अनेक राष्ट्रीय पुरस्कार, फिल्मफेअर पुरस्कार आणि पद्मभूषण सन्मानही प्राप्त झाला आहे.

१९ वर्षांच्या वयात फक्त २७ पैशांसह मुंबईत आलेला तरुण आज भारतीय चित्रपटसृष्टीतील एक दिग्गज व्यक्तिमत्त्व ठरला आहे. जावेद अख्तर यांचा प्रवास हा मेहनत, आशा आणि प्रेरणेचा उत्तम नमुना मानला जातो.