Toxic Movie: अभिनेता यशचा बहुचर्चित ‘टॉक्सिक’ चित्रपट प्रदर्शित झाला असून या चित्रपटाची चर्चा केवळ यशच्या स्टारडममुळेच नाही, तर दिग्दर्शक गीतू मोहनदास यांच्यामुळेही होत आहे. ‘लायर्स डायस’ आणि ‘मूठोन’सारख्या वेगळ्या आणि आशयपूर्ण चित्रपटांसाठी ओळखल्या जाणाऱ्या गीतू यांनी पहिल्यांदाच मोठ्या बजेटच्या कमर्शियल चित्रपटाची जबाबदारी घेतली आहे. त्यामुळे त्यांची खास फिल्ममेकिंग शैली एवढ्या मोठ्या व्यावसायिक चौकटीत किती टिकते, हा प्रश्न उपस्थित झाला आहे.

गीतू मोहनदास यांची वेगळी ओळख

गीतू मोहनदास यांच्या चित्रपटांमध्ये केवळ कथा सांगण्यापेक्षा व्यक्तिरेखांच्या मनातील संघर्षाला अधिक महत्त्व दिलं जातं. त्यांच्या ‘मूठोन’ या चित्रपटात ओळख, अस्तित्व आणि परिस्थितीनुसार बदलणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाचा शोध घेण्यात आला होता.

‘लायर्स डायस’मध्ये एका महिलेचा आपल्या हरवलेल्या पतीच्या शोधातील प्रवास दाखवण्यात आला. मात्र, हा प्रवास केवळ पतीला शोधण्यापुरता मर्यादित राहत नाही. स्थलांतरित कामगार, त्यांचं आयुष्य आणि समाजव्यवस्थेतील दुर्लक्ष यांसारखे मुद्देही चित्रपटातून समोर येतात.

गीतू यांच्या चित्रपटांमध्ये प्रत्येक गोष्टीला स्पष्ट उत्तर मिळेलच असं नाही. त्या प्रेक्षकांना विचार करण्यासाठी मोकळं अवकाश देतात. त्यामुळे त्यांची शैली मुख्य प्रवाहातील नेहमीच्या मनोरंजनापेक्षा वेगळी मानली जाते.

‘टॉक्सिक’मुळे मोठं आव्हान

‘टॉक्सिक’ हा यशच्या स्टारडमला साजेसा मोठ्या प्रमाणावर तयार करण्यात आलेला गँगस्टर चित्रपट आहे. मोठं बजेट, मोठे सेट, अॅक्शन, भव्य दृश्यं आणि यशची लोकप्रियता या सगळ्यामुळे गीतू यांच्यासमोर मोठं आव्हान आहे. मोठ्या व्यावसायिक चित्रपटात अनेकदा स्टारची प्रतिमा आणि प्रेक्षकांच्या अपेक्षा कथानकावर प्रभाव टाकतात. अशा परिस्थितीत गीतू यांची स्वतःची शैली किती जपली जाते, हे महत्त्वाचं ठरणार आहे.

यशची ‘KGF’नंतरची प्रतिमा

‘KGF’नंतर यशची पडद्यावरची प्रतिमा मोठ्या प्रमाणात बदलली. त्याचा स्वॅग, अॅक्शन, हिंसा आणि दमदार व्यक्तिमत्त्व यामुळे त्याची एक वेगळी सिनेमॅटिक ओळख निर्माण झाली आहे. मात्र, गीतू मोहनदास यांच्यासाठी हीच गोष्ट एक संधीही ठरू शकते. त्यांनी यापूर्वी कलाकारांच्या लोकप्रिय प्रतिमेपलीकडे जाऊन त्यांच्या व्यक्तिरेखा सादर केल्या आहेत. त्यामुळे यशच्या सुपरस्टार प्रतिमेला केवळ पुढे नेण्याऐवजी त्याला वेगळ्या पद्धतीने मांडण्याची संधी गीतू यांच्याकडे आहे.

भव्यतेसोबत आशयाचं संतुलन महत्त्वाचं

‘टॉक्सिक’च्या प्रमोशनल सामग्रीमध्ये मोठ्या प्रमाणावर अॅक्शन, गँगस्टर विश्व, भव्य सेट आणि यशचा दमदार अंदाज पाहायला मिळतो. चित्रपटात अनेक महत्त्वाच्या महिला व्यक्तिरेखाही आहेत. त्यामुळे कथा केवळ पुरुषप्रधान गँगस्टर जगाभोवती फिरते की त्यामध्ये महिलांचा वेगळा दृष्टिकोनही दिसतो, हे चित्रपट पाहिल्यानंतरच स्पष्ट होईल.

गीतू यांच्या आधीच्या चित्रपटांमध्ये अॅक्शन किंवा हिंसा असली तरी ती केवळ प्रेक्षकांचं मनोरंजन करण्यासाठी वापरलेली नव्हती. त्या प्रसंगातून व्यक्तिरेखेची मानसिकता समोर आणण्याचा त्यांचा प्रयत्न असतो. ‘टॉक्सिक’मध्येही हेच वैशिष्ट्य कायम राहिलं तर मोठ्या बजेटची भव्यता आणि दिग्दर्शकाची खास शैली यांचा चांगला मेळ साधला जाऊ शकतो.

गीतूंसाठी ही केवळ मोठी फिल्म नाही, तर प्रयोग

‘टॉक्सिक’कडे गीतू मोहनदास यांचा कमर्शियल सिनेमाकडे वळलेला प्रवास म्हणून पाहण्यापेक्षा त्यांच्या शैलीची नवी परीक्षा म्हणून पाहता येईल. आतापर्यंत त्यांनी छोट्या आणि जवळच्या विश्वातील व्यक्तिरेखांमधून ओळख, संघर्ष आणि अस्तित्वाचे प्रश्न मांडले. आता त्याच गोष्टी त्या मोठ्या पडद्यावर, मोठ्या बजेटमध्ये आणि सुपरस्टारसोबत मांडत आहेत.

जर गीतू यांनी या भव्य विश्वातही आपली व्यक्तिरेखा-केंद्रित आणि वेगळी सिनेमॅटिक भाषा जपली, तर ‘टॉक्सिक’ त्यांच्या दिग्दर्शनाच्या प्रवासातील महत्त्वाचा टप्पा ठरू शकतो. कारण मोठा चित्रपट बनवणं हीच खरी कसोटी नाही, तर मोठ्या पडद्यावरही स्वतःची ओळख कायम ठेवणं ही खरी कसोटी आहे.