इफ्फी जगभरातील दर्जेदार चित्रपटांची मेजवानी…(प्रभात ब्लॉग)

49 वा आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव म्हणजेच ‘इफ्फी’ 20 नोव्हेंबर ते 28 नोव्हेंबर दरम्यान पणजी, गोवा इथं पार पडला. एकूण 68 देशांमधून 212 चित्रपटांच्या मेजवानीचा प्रेक्षकांनी यंदाच्या इफ्फी मध्ये आस्वाद घेतला. तिकीट सिस्टीममध्ये ऑनलाईन तिकीट बुक करण्याच्या पर्यायाने इफ्फीच्या सुरुवातीच्या टप्प्यात काहीसे गोंधळलेले डेलिगेट्स नंतरच्या टप्प्यात मात्र या सिस्टीमला ‘यूझ टू’ झाले. दरवर्षी प्रमाणेच हाऊसफुल्ल चित्रपट, चित्रपट पाहण्यासाठी लागलेल्या लांबच लांब रांगा, एका मागोमाग 4-5 सिनेमे पाहून ‘हँग’ झालेले नवखे डेलिगेट्स, दर्जेदार चित्रपट पाहिल्यानंतरचा ‘फील’ अनुभवणारे उत्साही चेहरे… हे सगळं काही यंदाच्या इफ्फीमध्ये अनुभवायला मिळालं. यंदाच्या इफ्फीमधील काही लक्षात राहिलेल्या चित्रपटांविषयी थोडंसं…

नेव्हर नॉट लव्ह यु (फिलिपाइन्स)
एक छानशी लव्हस्टोरी यंदा इफ्फीमध्ये पाहायला मिळाली. ‘नेव्हर नॉट लव्ह यु’ हा फिलिपाइन्स देशामधून आलेला सिनेमा त्यातल्या ‘क्युट’ लव्ह स्टोरीमुळे चांगलाच लक्षात राहिला. टॅटू काढणारा आणि एक मोठा डिझाईनर आर्टिस्ट व्हायचं स्वप्न पाहणारा जियो आणि मार्केटींग कंपनीमध्ये सेल्स मॅनेजर म्हणून काम करताना ब्रँड मॅनेजर होण्याची स्वप्न पाहणारी स्वावलंबी, स्वतःच्या बळावर अभिमानाने जगणारी जोआन या दोघांची ही कथा. एका कामानिमित्त जोआन एके दिवशी रात्री उशिरा जियोच्या दुकानात जाते. तिथं जोआनला पाहिल्यानंतर त्याच क्षणाला जियो तिच्या प्रेमात पडतो. त्या रात्री उशीर झाल्यामुळे जियो जोआनला त्याच्या बाईकवर घरी सोडायला जातो. त्यानंतर रोजच त्याचा तिला घरी सोडण्याचा सिलसिला सुरु होतो. दोघे एकमेकांच्या प्रचंड प्रेमात असतात. पुढे जाऊन ते दोघं लग्न करण्याचा निर्णय घेतात. त्यानंतर जियोला लंडन मध्ये नोकरीची संधी येते, त्याचवेळी मनिला, फिलिपाइन्स मध्ये जोआनला सुद्धा प्रमोशन मिळणार असतं. पण जियोवरच्या प्रेमापोटी जोआन तिची नोकरी सोडते आणि जियोसोबत लंडनला जाते. राजा-राणीच्या संसारात काही गैरसमजांमुळं अडचणी येतात. काही महिन्यानंतर जोआन एकटीच मनिला मध्ये परत येते, आणि पुन्हा नोकरी करायला लागते. त्यानंतर त्यांच्यातले गैरसमज नेमके कसे दूर होतात हे चित्रपटातच पाहायला हवं. पण सगळ्याच लव्हस्टोरीप्रमाणे याही चित्रपटाचा शेवट गोड होतो. चित्रपटाचं संगीत खूप छान झालंय. लव्ह स्टोरीला साजेसं असं संगीत असल्यामुळं प्रेक्षकांना ते चित्रपटात गुंतवून ठेवतं. जियो आणि जोआन यांची केमिस्ट्री खूप छान जुळलीये. दोन्ही कलाकारांनी केलेला नैसर्गिक अभिनय यामुळं हा चित्रपट आपल्या चांगलाच लक्षात राहतो.

-Ads-

चीनमधल्या ‘ट्रान्स कम्युनिटी’ बद्दल बोलणारा ‘द रिब’…(चीन)
ICFT-युनेस्को गांधी अवॉर्डच्या कॅटेगरी मध्ये ‘द रिब’ हा चीनमधल्या ‘ट्रान्स कम्युनिटी’ बद्दल बोलणारा चित्रपट इफ्फी मध्ये पाहायला मिळाला. समलैंगिकता हा विषय गेल्या काही वर्षांपासून सर्वच चित्रपट दिग्दर्शकांचं लक्ष वेधतोय. पण ट्रान्सजेंडर आणि ट्रान्ससेक्शुअल याविषयी खोलात जाऊन सांगणाऱ्या कथा खूप कमी पाहायला मिळतात. चीनमध्ये एका तरुणाला त्याने लिंगबदल करून घेतल्याने कामावरून काढून टाकण्यात आलं होतं. २०१६ मध्ये न्यायालयाने त्या तरुणाच्या बाजूने निर्णय दिलेला आहे. या घटनेवर आधारित ‘द रिब’ या चित्रपटाची कथा आहे.

हुवान नावाचा तरुण वयाच्या तिशीपर्यंत त्याच्या मनातील गोष्ट घरच्यांना सांगू शकत नसतो. मुळातच हुवान ला लहानपणापासूनच तो विरुद्धलिंगी म्हणजेच मुलगी असल्याचे वाटत असते. मुलींसारखी वेशभूषा करणं त्याला आवडत असतं. पण हे तो त्याच्या वडिलांपासून लपवतो. काही काळानंतर तो त्याच्या एका मित्रासोबत दुसरीकडे राहायला लागतो. ट्रान्ससेक्शुअल कम्युनिटीचे इतर काही जण त्याच्या संपर्कात येतात. त्यात त्याच्या एका जवळच्या मित्राने लिंगबदलासाठी ऑपरेशन करण्याचा निर्णय घेतलेला असतो. हुवान सुद्धा तसंच ऑपरेशन करू इच्छित असतो. पण हॉस्पिटलच्या नियमानुसार हुवानला त्याच्या वडिलांची परवानगी व्हिडिओ स्वरूपात द्यायची असते. सामान्य ख्रिश्चन समाजात आयुष्य जगणारे हुवानचे वडील सर्वप्रथम त्यांना जेव्हा हुवानच्या ट्रान्ससेक्शुअलबद्दल कळतं तेव्हा मुळापासून हादरून जातात. ते हुवानला समजवण्याचा अतोनात प्रयत्न करतात. पण हुवान लिंगबदलाचं ऑपरेशन करण्यावर ठाम असतो. शेवटी हुवान ते ऑपरेशन करतो का ? त्याच्या वडिलांच्या म्हणण्यानुसार ऑपरेशन न करता फक्त मुलींसारखे कपडे घालून आयुष्य जगण्याचा प्रयत्न करतो… या सगळ्या प्रश्नांची उत्तरं चित्रपटाच्या शेवटी मिळतात. आणखी एक प्रमुख गोष्ट म्हणजे ब्लॅक अँड व्हाईट मध्ये फिल्म असल्यामुळे मूळ विषयाकडे फोकस करायला सोप्पं जातं. त्यामुळेच चित्रपटात ब्लॅक अँड व्हाईट थीम वापरण्याचा दिग्दर्शकाचा निर्णय त्यांचा अनुभव दर्शवतो. चीन मध्ये लिंगबदल केलेल्या व्यक्तींना त्यांच्या ओळखपत्रावर नवीन लिंग लिहिण्यासाठी सरकारने कायदा केलेला आहे. त्यामुळे तिथल्या ट्रान्सजेंडर आणि ट्रान्ससेक्शुअल कम्युनिटीला या कायद्याचा थोडा आधार नक्कीच मिळतो. पण कायदा असून उपयोग नाही, ज्या समाजात तुम्ही राहता, वावरत त्यांनी सुद्धा तुमचा स्वीकार कार्याला हवा. हीच अपेक्षा चित्रपटात हुवान आणि त्याचे इतर मित्र-मैत्रिणी करत असतात.

ऍगा…(जर्मनी)
नानूक आणि सेदना हे वयस्कर जोडपं उत्तर ध्रुवानजीकच्या बर्फाळ प्रदेशात एका झोपडीत राहत असतं. त्या संपूर्ण प्रदेशात एका कुत्र्याच्या साहाय्याने हे जोडपं राहत असतं. तिथल्या विशिष्ट जातीच्या हरणांना वाचवण्याची जबाबदारी त्या जोडप्याकडे असते. त्यांचा मुलगा त्यांना वर्षातून एक-दोनदा भेटायला येत असतो. त्यांची ऍगा नावाची मुलगी घर सोडून निघून गेलेली असते. ती दूर एका हिऱ्याच्या खाणीत काम करत असते. नानूक आणि सेदना यांचा ऍगावर खूप जीव असतो. ऍगासाठी तिची आई छानशी टोपी शिवत असते. पण काही काळानंतर सेदना मरण पावते. तिची शेवटची इच्छा म्हणून नानूक तिने ऍगासाठी तयार केलेली टोपी घेऊन खूप मोठा प्रवास करून हिऱ्याच्या खाणीत पोहोचतो, आणि ऍगाला भेटतो.

अशी सरळ साधी कथा असलेला हा चित्रपट त्याच्या चित्रीकरणामुळे विशेष ठरतो. संपूर्ण बर्फाळ भागात नानूक आणि सेदना ज्या परिस्थितीला दररोज सामोरे जात असतात, ते चित्रपटात आपण जवळून अनुभवतो. वादळ आल्यानंतर तंबू उडून जाऊ नये म्हणून नानूक आणि सेदना या दोघांनी केलेलं प्रयत्न आपल्या अंगावर काटा आणतात. फक्त आणि फक्त लोकेशनसाठी या चित्रपटाला 10 पैकी 10 गन द्यायला हवेत. आणि अशा अवघडात अवघड लोकेशनवर चित्रीकरण करणाऱ्या चित्रपटाच्या छायाचित्रकार आणि तंत्रज्ञांनी तर कमालच केलीये. केवळ लोकेशनसाठी हा सिनेमा आपल्या लक्षात राहतो. दिग्दर्शक, कलाकार आणि तंत्रज्ञ यांनी कशा पद्धतीने अशा अवघड ठिकाणी चित्रीकरण केलं असेल याचाच विचार संपूर्ण चित्रपट पाहताना आपण करतो.

– अमोल ज्ञानेश्वर कचरे


‘प्रभात’चे फेसबुक पेज लाईक करा

What is your reaction?
0 :thumbsup: Thumbs up
0 :heart: Love
0 :joy: Joy
0 :heart_eyes: Awesome
0 :blush: Great
0 :cry: Sad
0 :rage: Angry

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)